Zasłużeni pracownicy

doc. dr inż. STANISŁAW BEZDEK
(1900 - 1980)


Doc. dr inż. Stanisław Bezdek urodził się 30 kwietnia 1900 r. we Lwowie.
W latach 1926-32 studiował geodezję na Politechnice Lwowskiej, pracując równocześnie jako geodeta u mierniczych przysięgłych w Ojcowie, Kosowie Huculskim, wreszcie – w magistracie m. Lwowa.

Jeszcze przed zakończeniem studiów, w roku 1933 zostaje asystentem w II Katedrze Miernictwa Politechniki Lwowskiej u prof. Wojtana. W roku 1934 uzyskuje, z wynikiem bardzo dobrym, akademicki stopień inżyniera mierniczego. Na Politechnice pracuje do roku 1935.

Później rozpoczyna samodzielną pracę geodety jako referent techn. Izby Skarbowej w Krakowie. Wykonuje szereg oryginalnych prac: koncepcje rozwiązań sieci triangulacyjnych i poligonowych od projektu poprzez pomiar i wyrównanie (Grybów, Kosów Hucelski, Sanok, Spisz). Od 1938 r. pracuje w izbie Skarbowej Lwowa na stanowisku referenta technicznego, skąd w styczniu 1939 roku, wraz z rodziną, przenosi się do Wilna. Zostaje inspektorem mierniczym w Wojewódzkiej Komisji Klasyfikacyjnej. Prowadzi kursy zawodowe, reorganizuje szereg prac Wydziału, entuzjazmuje się zastosowaniami fotogrametrii przy pomiarach Polesia. Wojnę spędza we Lwowie. W latach 1940 i 1941 pracuje jako główny geodeta w Ukrnieftegazstroj-u nadzowując trasowanie gazociągu Lwów – Daszawa. W okresie 1942-44 jest geodetą w biurze budowlanym inż. W. Śliwińskiego.

Był aktywnym żołnierzem podziemia pełniąc odpowiedzialne funkcje w Armii Krajowej pod pseudonimem „Władysław”. W lipcu 1944 roku zostaje starszym asystentem Politechniki Lwowskiej. Dalszych dwanaście lat spędza w Związku Radzieckim, w Kazachstanie. Po powrocie do Polski w roku 1956 rozpoczyna pracę naukowo-dydaktyczną we Wrocławiu w Katedrze Miernictwa WSR. Mimo słabego zdrowia, gruźlicy, licznych operacji żołądka, a zapałem organizuje komórkę do spraw współpracy z gospodarką narodową. W latach 1959-60 jest zastępcą organizatora Oddziału Geodezji i Urządzeń Rolnych. Prowadzi nieprzerwanie, aż do odejścia na emeryturę, wykłady dla studentów kierunku melioracji, podkreślając duże znaczenie geodezji we właściwym przygotowaniu zawodowym inżyniera melioracji wodnych. Jest doskonałym organizatorem i kierownikiem Pracowni Geodezyjnej, dbającym o ścisłe powiązanie nauki z praktyką inżynierską i potrzebami „terenu”.

W roku 1962 mgr inż. Stanisław Bezdek uzyskuje na podstawie pracy: „Mikrotriangulacyjny łańcuch trójkątów jako osnowa geodezyjna przy zdjęciach dolin rzek” stopień doktora nauk technicznych. W roku 1967 zostaje mianowany docentem i przez dwa lata – do roku 1969 pełni obowiązki kierownika Katedry Geodezji Wyższej. Kieruje pracami doktorskimi i magisterskimi z dziedziny pomiarów specjalnych.

Doc. dr inż. Stanisław Bezdek zmarł we Wrocławiu w dniu 28 września 1980 roku i został pochowany w alei AK na Cmentarzu Św. Rodziny.
Był odznaczony Krzyżem Walecznych (I w. św.), Medalem Wolności i Zwycięstwa oraz Odznaką Grunwaldzką.




prof. dr hab. inż. ROMAN HLIBOWICKI
(1911 - 1999)


Prof. dr inż. Roman Hlibowicki urodził się 8 września 1911 roku w Przemyślu.
W 1930 roku podjął studia geodezyjne na Oddziale Mierniczym Wydziału Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej. Pierwsze trzy lata studiów geodezyjnych łączył z pracą zarobkową. Przez kilka lat do wybuchu wojny w 1939 roku pracował w Biurze Pomiarów i Regulacji miasta Borysławia. Z końcem 1939 roku powrócił do Lwowa i w 1942 roku złożył w konspiracji egzamin dyplomowy.
We wrześniu 1945 roku wraz z innymi pracownikami Politechniki Roman Hlibowicki udał się do Krakowa. W listopadzie tego roku ponownie zdał egzamin dyplomowy z geodezji na Wydziale Politechnicznym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie oraz został mianowany starszym asystentem w Katedrze Miernictwa.
Po rocznym pobycie w Krakowie przeniósł się do Wrocławia, gdzie na jedynej wówczas uczelni – Uniwersytecie i Politechnice – podjął 15 lipca 1946 roku pracę jako adiunkt w Katedrze Miernictwa przy Wydziale Budownictwa Lądowego. W 1950 roku profesor Roman Hlibowicki powołany został na stanowisko zastępcy profesora na Wydziale Rolnym, gdzie zorganizował od podstaw Katedrę Miernictwa, od roku 1954 przemianowaną na Katedrę Geodezji już w ramach Wyższej Szkoły Rolniczej.
W 1952 Rada Wydziału Inżynierii Politechniki Wrocławskiej nadała Mu stopień naukowy doktora nauk technicznych. W 1956 roku zostaje powołany na stanowisko docenta, a w 1964 roku — profesora nadzwyczajnego. Profesor Roman Hlibowicki Katedrą Geodezji,w roku 1972 przekształconą w Instytut Geodezji i Zastosowań Matematycznych, kierował nieprzerwanie do czasu przejścia na emeryturę w 1981 roku.

Działalność naukową profesor Roman Hlibowicki związał z zagadnieniami geodezyjnymi w gospodarce rolnej i wodnej oraz problemami kartografii matematycznej i redakcji map tematycznych. Na uznanie zasługują jego osiągnięcia w zakresie kształcenia kadr naukowych. Wypromował 10 doktorów, z których 5 uzyskało tytuły naukowe profesora, a dwóch stanowiska docentów. Profesor Roman Hlibowicki dał się poznać także jako świetny dydaktyk. Pod jego opieką wykonano ponad 50 prac dyplomowych – magisterskich i inżynierskich. Bogaty jest jego dorobek w zakresie opracowań skryptów i podręczników akademickich.Jako współautor i redaktor opracował wydane w PWN i wydawnictwie uczelnianym: Geodezję dla meliorantów (5 wydań), Geodezję dla geodetów, Elementy geodezji wyższej i astronomii geodezyjnej, Geodezję wyższą i astronomię geodezyjną, Geodezję wyższą i astronomię geodezyjną – zadania i przykłady.

Profesor Roman Hlibowicki pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji organizacyjnych i społecznych. Spośród ważniejszych należy wymieć funkcje: dziekana Wydziału (1954–1958, 1961–1965) i prorektora ds. nauczania (1965–1968). Na szczególne uznanie zasługują osiągnięcia profesora Romana Hlibowickiego w zakresie organizacji studiów geodezyjnych na uczelniach rolniczych, a w szczególności na uczelni wrocławskiej. Właściwe kształtowanie sylwetki absolwenta studiów geodezyjnych na trzech uczelniach rolniczych w kraju było dużą zasługą profesora Romana Hlibowickiego jako przewodniczącego ministerialnego Zespołu Dydaktyczno–Wychowawczego dla kierunku Geodezja Urządzeń Rolnych.

Profesor Roman Hlibowicki zmarł 15 czerwca 1999 roku. Pochowany został w grobowcu rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Dąbrowicy koło Lublina.

Dla uznania zasług profesora Romana Hlibowickiego oraz jego upamiętnienia, w dniu 18 maja 2000 roku, z okazji Jubileuszu 40-lecia studiów geodezyjnych na Akademii Rolniczej we Wrocławiu, nadano sali wykładowej IIG jego imię.




dr inż. Marian KRZESZOWSKI
(1941 - 1993)


Dr inż. Marian Krzeszowski urodził się 27.08.1941 r. w Buczałach, woj. lwowskie.
Po wyzwoleniu, wraz z rodzina, osiedlił się na Dolnym Śląsku. W 1960 r. ukończył Technikum Geodezyjne we Wrocławiu.
W 1965 r., jako jeden z najlepszych absolwentów pierwszego rocznika studiów geodezyjnych we Wrocławiu, podjął prace naukowa i dydaktyczna na stanowisku asystenta w Katedrze Geodezji Wyższej.
Bardzo szybko skrystalizował swoje zainteresowania naukowe i ukierunkował prace badawcze. Tematykę te stanowiły problemy teoretyczne i praktyczne z zakresu badania geometrii jezdni i mechanizmów jezdnych pojazdów szynowych transportu przemysłowego oraz inne zagadnienia z pogranicza geodezji inżynieryjnej i mechaniki urządzeń jezdnych transportu szynowego (suwnice, dźwignice, pochylnie).
W 1972 r. na Wydziale Melioracji obronił rozprawę doktorska pt. "Metodyka geodezyjnych badań przemieszczeń pochylni rzecznych", której promotorem był doc. dr Stanisław Bezdek. Wyniki pracy badawczej znalazły uznanie zarówno w środowisku naukowym, jak i w jednostkach nadzoru technicznego żeglugi na Odrze oraz Odrzańskich Stoczni Rzecznych. Wykształcił ponad stuosobowa grupę absolwentów, którzy podejmowali prace dyplomowe w kierowanej przez Niego grupie seminaryjnej.

Dorobek naukowy dr inż. Mariana Krzeszowskiego obejmuje ponad 80 prac opublikowanych i około 40 opatentowanych projektów wynalazczych. Za działalność naukowo-badawcza był wielokrotnie nagradzany nagrodami rektorskimi oraz odznaczeniami zawodowymi.
Do szczególnych osiągnięć dr inż. Mariana Krzeszowskiego należało prowadzenie nadzoru naukowego przy budowie tuneli i sztolni w Elektrowni Szczytowo-Pompowej w Młotach. Opracował metodykę sterowania urządzeń służących do drążenia i betonowania za pomocą aparatury laserowej. Od 1992 r. był kierownikiem projektu badawczego KBN pt. "Opracowanie zintegrowanych systemów geodezyjnej kontroli dźwignic i ich podtorza podczas eksploatacji". Do ostatniej chwili pracował z wielka energia. Realizował początkowy i decydujący o przyszłych rezultatach etap projektu badawczego, kończąc równocześnie prace habilitacyjna.
Zmarł nagle 5 maja 1993 r.




prof. dr hab. inż. EWA KRZYWICKA-BLUM

Profesor Ewa Krzywicka-Blum jest wybitnym specjalistą z dziedziny geodezji, kartografii matematycznej i tematycznej, modelowania kartograficznego. Uznana w kraju i na świecie za autorytet w tych dziedzinach. Jest autorką licznych prac i patentów wyznaczających nowe kierunki badań.

Urodziła się 9 marca 1933 roku we Lwowie. Studia wyższe odbyła w latach 1950 – 1955 na Wydziale Matematyczno- Fizyczno- Chemicznym Uniwersytetu Wrocławskiego, uzyskując dyplom pierwszego stopnia w zakresie matematyki ogólnej. W latach 1959 – 1964 odbyła studia wyższe na Wydziale Geodezji Górniczej Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, uzyskując w 1964 roku na Sekcji Geodezji Przemysłowej, dyplom magistra inżyniera geodety.

Pracę naukową profesor Ewa Krzywicka-Blum rozpoczęła jako asystentka (w latach 1954–1960) w Katedrze Matematyki Politechniki Wrocławskiej. Współpracowała naukowo z profesorami J. G. Mikusińskim (równania różniczkowe) i H. Steinhausem (teoria estymacji).
Od 1960 roku, z chwilą powstania geodezyjnego kierunku studiów, pracuje w Akademii Rolniczej we Wrocławiu, w Katedrze Geodezji. W roku 1966, na macierzystym Wydziale melioracji Wodnych, uzyskuje stopień doktora nauk technicznych na podstawie rozprawy doktorskiej pt. Charakterystyka dokładnościowa poligonów w osnowach wodno-melioracyjnych, urządzeniowo-rolnych i leśnych. W 1980 roku uzyskuje stopień doktora habilitowanego nauk technicznych, nadany przez Radę Wydziału Melioracji Wodnych Akademii Rolniczej we Wrocławiu na podstawie rozprawy habilitacyjnej pt.Studia metodyczne wybranych zagadnień redakcji map przyrodniczo-rolniczych. W 1984 roku zostaje powołana na stanowisko docenta w ówczesnym Instytucie Geodezji i Zastosowań Matematycznych.
Po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego prof. dr hab. Ewa Krzywicka –Blum odbyła dwa krótkie staże naukowe : w 1988r w Bratysławie i w 1990 w Pradze na politechnicznych wydziałach geodezyjnych, zapoznając się z zastosowaniami informatycznymi i teorią systemów w kartografii tematycznej. W roku 1991 , po jednomyślnej akceptacji wniosku przez Radę Wydziału Melioracji i Inżynierii Środowiska, dr hab. Ewa Krzywicka-Blum zostaje przez Rektora Akademii Rolniczej we Wrocławiu powołana na stanowisko profesora nadzwyczajnego w Katedrze Geodezji i Fotogrametrii Akademii Rolniczej we Wrocławiu. W 1992 otrzymuje tytuł profesorski. Kształci absolwentów, promuje nową kadrę naukową (promotor 5 prac doktorskich i recenzent 13 rozpraw doktorskich, 6 habilitacyjnych, 5 na stanowisko i tytuł profesorski). Aktywnie uczestniczy w życiu Uczelni (reprezentując społeczność wydziałową w Senacie), Wydziału (prodziekan Wydziału Melioracji Wodnych w latach 1984–1987) i Katedry (w latach 1983–2003 kierownik Katedry Geodezji i Fotogrametrii).

W jej twórczości naukowej za dominujący nurt prac można uznać traktowanie map jako modeli. Należy tu wymienić prace związane z określaniem wiarygodności dawnych map, dobór odwzorowań do przeznaczenia map tematycznych oraz zastosowanie anamorfoz w kartografii. Jako szczególnie ważny nurt badań można wyróżnić również zastosowanie metod taksonomicznych w kartografii, a więc opracowanie różnych map typów, także dynamiki procesów. W tych działach kartografii jest autorytetem, zapraszanym do prezentacji osiągnięć na forum krajowym i międzynarodowym. Osobne miejsce w dorobku twórczym profesor Ewy Krzywickiej-Blum można przypisać pomysłowi metody sonorycznej kodowania obrazów, której praktyczne zastosowanie, potwierdzone badaniami, znacząco wpływa na rozwiniecie wyobraźni przestrzennej niewidomych. Problematykę tę realizowała w ramach programów badawczych; centralnych, resortowych lub finansowanych przez Komitet Badań Naukowych.
Dorobek naukowy profesor Ewy Krzywickiej-Blum obejmuje około 250 pozycji w tym 150 oryginalnych prac naukowych, z czego 35 w języku angielskim. Jest autorem lub współautorem 4 podręczników, 4 monografii i 5 patentów.

O Jej autorytecie naukowym świadczy członkostwo w Komitecie Geodezji PAN (od 1987 r.), Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego (od 1992 r.), Oddziału Krakowskiego PAN (od 1993 r.), Krajowego Komitetu Asocjacji Kartograficznej (od 1993 r.), Państwowej Rady Geodezyjnej i Kartograficznej (od 1994 r.), Stowarzyszenia Kartografów Polskich (od 1999 r.) i wielu innych. Przewodniczyła Kartograficznej Sekcji Naukowej w Stowarzyszeniu Geodetów Polskich. W 1999 roku była jednym z inicjatorów założenia Stowarzyszenia Kartografów Polskich i do chwili obecnej jest członkiem zarządu stowarzyszenia.
Współpraca międzynarodowa to naukowe i osobiste kontakty z uczonymi i ośrodkami naukowymi w Bratysławie, Brnie, Pradze, Lille, Strasburgu, Paryżu, Dreźnie i Londynie. Aktywnie uczestniczyła w konferencjach i kongresach International Cartographic Association w Budapeszcie, Bournemounth, Kolonii, Barcelonie, Sztokholmie, Ottawie, Pekinie, Durbanie, Madrycie, Moskwie oraz w Komisjach ICA. Z dużym uznaniem pracowała w organizacjach międzynarodowych: Women in the International Cartographic Association, Commission on Theoretical Fields In Cartography, Commission on Tactual Impaires and Low-Vision Mapping, Commission on Geodesy and Cartography, Working Group on Cartography and Children. Od 1999 roku (przez dwie kadencje) pełni funkcję przewodniczącej Komisji ICA „Gender and Cartography”.

W czasie swojej długoletniej pracy pełniła szereg odpowiedzialnych funkcji w komisjach senackich i wydziałowych. Przez trzy kadencje (od 1987 roku) była członkinią senackich komisji: wydawniczej i aparaturowej, a przez dwie kadencje pełniła funkcję przewodniczącej stałej senackiej Komisji ds. Dydaktyki i Absolwentów.
Profesor Ewa Krzywicka-Blum ma znaczny dorobek dydaktyczno-wychowawczy, czego wyrazem jest m.in. powołanie jej w skład Rady Międzyuczelnianego Ośrodka Metodycznego Akademii Rolniczych (1990–1993), powierzanie jej obowiązków przewodniczącej stałej Senackiej Komisji ds. Dydaktyki i Wychowania, powołanie jako eksperta w pracach Komisji Kwalifikacyjnej Biura Amerykańsko-Polskiej Wymiany Naukowej na stypendia Fulbrighta w uczelniach amerykańskich, uhonorowanie dyplomem „Za Zasługi rozwoju Studenckiego Ruchu Naukowego AR we Wrocławiu”. W Akademii Rolniczej była inicjatorka i twórczynią całościowego systemu punktów kredytowych.

Odznaczona jest: Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem „Za zasługi dla Akademii Rolniczej”, Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz wieloma odznaczeniami resortowymi i związkowymi. Jest laureatką 4 nagród Ministra oraz 20 nagród Rektora Politechniki Wrocławskiej i Akademii Rolniczej we Wrocławiu.




doc. ADAM LANG
(1911 - 1999)


Doc. dr inż. Adam Lang urodził się 25 września 1911 roku w Buszczu, pow. Brzeżany, woj. tarnopolskie w rodzinie inteligenckiej.
Po ukończeniu Państwowego Gimnazjum im. J. Sobieskiego w Złoczowie podjął studia geodezyjne na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej. Dyplom inżyniera mierniczego uzyskał już w 1934 roku, aby następnie w latach 1934–1937 odbyć studia wojskowe w Szkołach Podchorążych Artylerii: 1934-35 w Włodzimierzu Wołyńskim i 1935-37 w Toruniu, gdzie uzyskał dyplom ppor. artylerii. W latach 1937-39 był oficerem dywizjonu w 25 pułku artylerii lekkiej w Kaliszu.
We wrześniu 1939 roku doc. dr inż. Adam Lang wziął udział w kampanii na stanowisku oficera ogniowego 3 bat. 25 pal. W latach 1940–1945 był jeńcem wojennym w Oflagu VIIA w Murnau.Przez następne dwa lata pracował jako inżynier geodeta w kwaterze głównej armii Stanów Zjednoczonych w Norymberdze.

Od początku działalności Katedry Miernictwa na Wydziale Rolniczym inż. Adam Lang jest współpracownikiem jej kierownika prof. Romana Hlibowickiego. Zostaje adiunktem i w roku 1959 uzyskuje stopień naukowy doktora nauk technicznych. Pracuje też społecznie w Stowarzyszeniu Geodetów Polskich NOT, gdzie w latach 1950-65 był członkiem Zarządu Oddziału i przewodniczącym Komisji Oświatowo-Szkoleniowej.
W roku 1960 z chwilą utworzenia się Oddziału Geodezji w ówczesnej Wyższej Szkole Rolniczej dr inż. Adam Lang uczestniczy w organizacji dydaktyki.

W roku 1967 dr inż. Adam Lang zostaje powołany na stanowisko docenta etatowego. Pełni obowiązki Kierownika Katedry Fotogrametrii w okresie 1967–1969. Na stanowisku docenta pracuje do września 1981 roku, kiedy to przechodzi na emeryturę.

Zainteresowania naukowo–badawcze doc. dr inż. Adama Langa dotyczył geodezji inżynieryjno–technicznej i rachunku wyrównawczego. Jest autorem podręczników i skryptów akademickich, które doczekały się wielu wydań.Jest również autorem szeregu oryginalnych publikacji z dziedziny wyrównań sieci geodezyjnych. Ta tematyka znajduje też swe odbicie w opracowanych pod jego kierunkiem kilkudziesięciu pracach dyplomowych.

W latach 1960–1981 doc. dr inż. Adam Lang pełnił wiele funkcji dydaktycznych i organizacyjnych. Można uważać go też za inicjatora utworzenia Studenckiego Koła Naukowego Geodetów. Był pierwszym, długoletnim opiekunem koła i inicjatorem prac społecznych na rzecz regionu. W kadencji 1972–1975 był prodziekanem Wydziału Melioracji Wodnych, był też wieloletnim opiekunem lat studiów.

Zmarł dnia 18 sierpnia 1999 roku we Wrocławiu.




dr hab.inż. ANDRZEJ ŚWIĄTKIEWICZ, prof. nadzw.

Prof. dr hab. Andrzej Świątkiewicz urodził się 1 marca 1936 r. w Poznaniu.
Dyplom technika geodety uzyskał w czerwcu 1953 r. Od 1 sierpnia 1953 do 4 listopada 1958 r. pracował w Państwowym Przedsiębiorstwie Fotogrametrii na stanowisku technika, a od 1956 r. starszego topografa. W okresie od 4.11.1958 r. do 30.08.1960 r. odbywał służbę wojskową w Jednostce Wojskowej 1440, jako samodzielny topograf.

W 1960 r. rozpoczął studia na Oddziale Geodezji i Urządzeń Rolnych Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu, skąd w 1961 został skierowany na dalsze studia na Wydziale Geodezji Moskiewskiego Instytutu Inżynierów Urządzeń Ziemnych. Studia te ukończył z wyróżnieniem w 1965 r. Od 1.09.1965 r. podjął pracę na stanowisku asystenta w Katedrze Fotogrametrii WSR we Wrocławiu. W okresie 1966-1970 odbył zaoczne studia doktoranckie w Katedrze Aerofotogeodezji Moskiewskiego Instytutu Inżynierów Urządzeń Ziemnych. Stopień kandydata nauk technicznych (w Polsce doktora) otrzymał 10 grudnia 1970 r. w tymże Instytucie, na podstawie dysertacji Sporządzanie fotomap terenów równinnych w skalach 1:2 000 i 1:1 000 dla potrzeb rolnictwa w Polsce.
Od 1 stycznia 1971 do 30 września 1998 r. był zatrudniony na stanowisku adiunkta w Katedrze Geodezji i Fotogrametrii Akademii Rolniczej we Wrocławiu.Stopień doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie geodezja i kartografia – specjalność fotogrametria i teledetekcja, uzyskał 23 listopada 1995 r. na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie – na podstawie dorobku i rozprawy Zdalne rozpoznawanie rolniczych sieci drenarskich przy pomocy zdjęć lotniczych.

W latach 1996-1999 pełnił funkcję prodziekana na kierunku Geodezji i Kartografii Wydziału Melioracji i Inżynierii Środowiska Akademii Rolniczej we Wrocławiu.Od 1.10.1998 r. został mianowany – na okres pięcioletni – na stanowisko profesora nadzwyczajnego w Katedrze Komunikacji Lądowej Wydziału Budownictwa Politechniki Śląskiej. Jednocześnie był zatrudniany – na zasadzie umowy o pracę na stanowisku profesora nadzwyczajnego – w Katedrze Geodezji i Fotogrametrii Akademii Rolniczej we Wrocławiu do 30.09.2006r.

Prof Andrzej Świątkiewicz od roku 1980 pełnił obowiązki redaktora Zeszytów Naukowych i Skryptów na Wydziale Melioracji AR we Wrocławiu, od roku 1991 do 1994 obowiązki te dotyczyły kierunku Geodezji i Urządzeń Rolnych. W latach 1981-83 pełnił funkcję kierownika Zakładu Geodezji i Fotogrametrii w Instytucie Geodezji i Zastosowań Matematycznych. Od 2002r pełnił funkcję przewodniczącego Rady Naukowej serii Geodesia et Descriptio Terrarum w ogólnopolskim czasopiśmie ACTA SCIENTARUM POLONORUM.

Główne kierunki zainteresowań naukowych prof. Andrzeja Światkiewicza obejmują zastosowania fotogrametrii i teledetekcji w gospodarce rolnej i wodnej, zagadnienia fotointerpretacji pomiarowej i opisowej oraz metody zdalnej inwentaryzacji elementów środowiska geograficznego.
Pod kierunkiem prof. Andrzeja Świątkiewicza powstało 121 prac dyplomowych (110 magisterskich i 11 inżynierskich). Był promotorem trzech prac doktorskich. Jest autorem podręczników i skryptów: Fotogrametria (wyd.I-III), Fotogrametria-zasady stosowania w gospodarce rolnej i wodnej (wyd II i III), Ćwiczenia z fotogrametrii (współautorstwo), licznych monografii, studiów, artykułów i komunikatów naukowych oraz prac popularno-naukowych.

Prof Andrzej Świątkiewicz jest odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką „ Za Zasługi w Dziedzinie Geodezji i Kartografii”, Srebrna Odznaką Honorową Stowarzyszenia Geodetów Polskich”, Srebrna Odznaką „Za Zasługi dla Obronności Kraju” oraz wieloma odznaczeniami resortowymi i związkowymi.